Dane z autopsji.

Praca stanowi kontynuację badań związanych z wykorzystaniem monokrystalicznych ziarn węglika krzemu w obróbce ściernej. Dotyczy ona zagadnień technicznych i technologicznych związanych z otrzymywaniem ziarn monokrystalicznych i ich optymalnym wykorzystaniem w narzędziach ściernych. W oparciu o wyniki badań omówiono metody pozyskiwania ziarn monokrystalicznych ze standardowego ścierniwa węglika krzemu oraz dokonano analizy wpływu budowy klinkieru węglika krzemu na ilość ziarn monokrystalicznych w ścierniwie. W pracy zamieszczono charakterystykę ścierniwa węglika krzemu zawierającego ponad 30% ziarn monokrystalicznych określając go jako monokrystaliczny węglik krzemu (98CM). W dalszej części pracy omówiono zagadnienia związane z wytwarzaniem narzędzi z ziarnami nieorientowanymi. Są to narzędzia ścierne spojone o spoiwach żywiczych i ceramicznych, które muszą przede wszystkim zabezpieczyć odpowiednio dobre utwierdzenie ziarn monokrystalicznych w narzędziu ściernym. Pełne wykorzystanie wysokiej zdolności skrawanej ziarn monokrystalicznych ma miejsce w narzędziach charakteryzujących się odpowiednim ich zorientowaniem i rozmieszczeniem. W pracy zamieszczono charakterystykę takich narzędzi i dokonano analizy metod ich wytwarzania. Zaproponowano odpowiednie urządzenia i linie technologiczne umożliwiające wytwarzanie narzędzi ściernych nasypowych i spojonych o żądanej orientacji i rozmieszczeniu ziarn monokrystalicznych. W końcowej części pracy omówiono ekonomiczne aspekty wykorzystania ziarn monokrystalicznych. Dokonano analizy kosztów otrzymywania monokrystalicznego węglika krzemu i kilku zaproponowanych w pracy metod wytwarzania narzędzi z ziarnami zorientowanymi. Wskazano na zależność kosztów obróbki ściernej od metody wytwarzania narzędzi.