03500naa a2200265 i 4500001000400000003000900004005001700013008003900030040002100069080000800090080001000098100012600108245012300234500002100357520230900378650001902687650001602706655003002722700012902752711016002881773013103041942001303172999001303185952003603198717KOSZ 00520180411125524.0141001s2005    pl     f     |100 0 pol  cBPKdKOSZ 005/EG  a579  a664.51 aCZERWIŃSKA, Ewa.d2000 - .bPolitechnika Koszalińska - Wydział Mechaniczny,cKatedra Biologicznych Podstaw Rolnictwa10aCzystość mikrobiologiczna przypraw i ich aktywność bakteriostatyczna /cEwa Czerwińska, Wojciech Piotrowski.  aDane z autopsji.  aW badaniach oceniono czystość mikrobiologiczną wybranych przypraw oraz określono ich działania na wybrane gatunki bakterii. Badany materiał stanowiły susze następujących roślin przyprawowych: Allium sativum L., Pimenta officinalis Lindl, Origanum vulgare L., Syzygium aromaticum L. i Piper nigrum L. oraz bakterie: Escherichia coli, Bacillus cereus i Bacillus subtilis. Ocenę czystości mikrobiologicznej przypraw wykonano metodą dziesięciokrotnych rozcieńczeń, a posiew metodą zalewową Kocha. Jako podłoże dla bakterii użyto agar odżywczy, a dla grzybów podłoże Czapka. Kryterium oceny była ogólna liczba mikroorganizmów oraz liczba endospor. Identyfikację wyhodowanych bakterii wykonano za pomocą analizatora mini API firmy bio MERIEUX stosując testy API 50 CHB, a indentyfikację grzybów na podstawie cech makro- i mikroskopowych. Ocenę aktywności wyciągów wodnych (maceratów i naparów) przypraw zastosowanych w koncentracji 5%, 10%, 15% w stosunku do E. coli, B. cereus i B. subtilis określano metodą dyfuzyjno-krążkową na agarze odżywczym. Gęstość zawiesiny bakterii wynosiła 0,5 Mc Farlanda. Aktywność wyciągów odczytano po 24 godzinach hodowli przyjmując jako kryterium wielkości strefy zahamowania wzrostu. Na wykresach wartości przedstawiono jako % skuteczności w odniesieniu do kombinacji kontrolnej bezwzględnej. Badania wykazały, że przyprawy były zanieczyszczone formami wegetatywnymi i endosporami bakterii z rodzaju Bacillus. Zidentyfikowano w nich obecność Bacillus subtilis, B. pumilis, B. coagulans i B. cereus. Grzyby pleśniowe z rodzaju Penicillus występowały sporadycznie. Przeprowadzona analiza przypraw wykazała najwyższy poziom skażenia mikrobiologicznego w kurkumie i oregano. Aktywność przypraw w stosunku do bakterii zależała głównie od: gatunku rośliny przyprawowej i sposobu przygotowania wyciągu. Wysoką aktywnością w stosunku do B. subtilis i E. coli charakteryzowały się maceraty z cynamonu oraz macerat z pieprzu i napar z ziela angielskiego. Zależała ona również od wrażliwości testowanego gatunku bakterii. Przyprawy ograniczały najsilniej wzrost i rozwój E. coli, nie oddziaływały natomiast na B. cereus. 0aMikrobiologia. 0aPrzyprawy.  0aMateriały konferencyjne.1 aPIOTROWSKI, Wojciech.d1996 - .bPolitechnika Koszalińska - Wydział Mechaniczny,cKatedra Biologicznych Podstaw Rolnictwa22aOgólnopolska Konferencja Naukowa nt. Kompleksowe i szczegółowe problemy inżynierii środowiskan(7 ;d2005 ;cKoszalin - Ustronie Morskie, Polska).0 iW :tZeszyty Naukowe Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska. -g2005, nr 22, s. 252-262.kInżynieria Środowiska  cART2UKD  c717d717  00104070aBPKbBPKo0101yART